Wegens persoonlijke redenen zal deze blog tijdelijk op non-actief gezet worden. Ik zie jullie binnenkort opnieuw.
26 before 27
Het is dan eindelijk zover, vanaf vandaag behoor ik officieel niet meer tot de jeugd. Gedaan met gratis bankrekeningen, Go Pass van de NMBS, amper 1 euro toegang voor verschillende musea… Jammer van de voordelen, maar aan de andere kant voel ik me wel heel volwassen vandaag. En bij zoveel volwassenheid hoort een vrolijk lijstje.
26 doelen voor mijn 27ste verjaardag:
- 12 boeken lezen
- Oplijsten welke boeken ik lees, muziek ik goed vind en boeken ik lees
- Tuinieren – en het bewijs daarvan op mijn bord hebben liggen
- Een serrekast maken
- Met de trein naar zee gaan en de volgende ochtend de eerste terug huiswaarts nemen
- Mijn hobbykamer volledig naar mijn zin inrichten
- Een nieuwe haarkleur proberen
- Een dekentje haken
- Er de gewoonte van maken om dagelijks te ontbijten
- Business kaartjes ontwerpen en laten drukken
- Betere foto’s trekken
- Me verdiepen in Adobe Indesign
- Macarons maken
- 10.000 euro sparen
- Op citytrip naar Amsterdam gaan
- Picknicken in het park
- Mijn stalen ros van stal halen voor elke verplaatsing onder de 5 kilometer
- Een gebraad maken
- De basis van CSS leren
- Onze trap een nieuw kleurtje geven
- Minstens 2 keer per week bloggen
- 6 naaiprojectjes afwerken
- De nieuwe hometown ontdekken met de wederhelft
- Een poef maken
- 3 nieuwe plekken ontdekken in België
- 26 nieuwe gerechten maken
- Op mijn 27ste verjaardag een taart uitblazen met evenveel kaarsjes
Dit was maart
Ik wachtte… op de lente die maar niet bleek te komen, dus luisterde ik het huis op met lentebloeiers.
Ik herontdekte… het woord ‘opluisteren’ en de nood om dit te pas en te onpas te gebruiken.
Ik las… amper iets, helaas.
Ik kocht… veel te veel.
Ik nam voor… om in april minder geld op te doen.
Ik genoot… van een zalige gelaatsverzorging.
Ik beleefde... een leuk weekend met een vriendin.
Ik at… in 117 by Wout Bru en was toch niet helemaal overtuigd.
Ik proefde… de eerste asperges en aardbeitjes van het jaar.
Ik zong… luidkeels mee met Another Love van Tom Odell.
Ik keek… naar Django Unchained en zou hem zo nog een keer willen zien.
Ik maakte… de uitnodigingen voor mijn verjaardagsfeestje (hierover later meer).
Ik luisterde… naar The Happy, Van Jets en Haim.
Weekfoto | 14
Elke week kies ik één foto die ik de afgelopen week heb getrokken en waar ik jullie iets meer over wil vertellen.
Doordat mijn ouders vorig jaar vol enthousiasme zijn teruggekomen van hun weekje vakantie in Maison Bru, duurde het niet lang vooraleer wij overtuigd waren om 117 by Wout Bru een bezoekje te brengen. Ook al waren we er snel bij, was het toch niet makkelijk om nog een plekje te bemachtigen voor 8 personen. 3 maanden na opening van Bru’s pop-up restaurant konden we dan eindelijk aan tafel bijschuiven.
Het concept is om of een 4-tal gerechtjes van de menukaart te kiezen of de verrassingsmenu van de chef te nemen, wat bestaat uit 5 gerechtjes plus dessert. De menu moest per tafel genomen worden, en dat deden we dan ook. Globaal genomen was het eten lekker, maar voor de mannen in ons gezelschap niet genoeg.
Uit ervaring weet ik dat je in dit soort zaken vaak volgestopt wordt met een lading amuses en gebakjes bij de koffie. Helaas kregen we hier geen enkele amuse en met amper een 10-tal koekjes (3 verschillende soorten) – waarvan de ober er ook nog eens een deel had laten vallen en nooit vervanging is komen brengen – moesten we ook niet buiten gedragen worden.
Hetgeen waar ik mij het meest aan gestoord heb, is de zaalbediening. Onze tafel was half ingedekt op het moment dat we naar onze tafel begeleid werden en het tafellaken was nog vuil van een vorige service. En niet dat ik het lust, maar boter bij het brood hebben we nooit gekregen.
We eindigden de avond met een rekening van 258 euro per koppel. Eerlijk, het was zijn geld niet waard. Maar dat is mijn bescheiden mening maar, natuurlijk.
Vrolijk pasen!
Wij hadden vandaag thuis een kleine paasbrunch en morgen gaan we ergens buitenshuis brunchen. Ik hoop dat jullie dit weekend net zoveel plezier als ons beleven, liefste paaslezertjes. :-)
En toen was bijna alles op…
Keep Calm and Enjoy Your Home
Ik kan er niet om. Ik ben hoe langer hoe meer bezig met de toekomstplannen voor ons huis. Ongeveer een jaar geleden zijn we hier ingetrokken met het gedacht dat we tijd genoeg hebben om te renoveren en dat het goed is zoals het nu is. Ook al is er veel niet goed, hoor. Kwestie van onszelf even content te houden.
Onlangs zijn we dan toch een keer naar Batibouw en Ideaal Wonen geweest om wat inspiratie op te doen en te dromen. Vooral dat laatste. De wederhelft lacht ermee als ik zeg dat we op zoek moeten gaan naar de “identiteit” van ons huis. Nu ik het hier zo neerschrijf, klinkt het inderdaad wel wat onnozel. Maar je begrijpt me wel.
Zoals jullie weten, heb ik het niet makkelijk om één richting te kiezen en dat is uiteraard niet anders voor ons huis. Ik heb er heel bewust voor gekozen om te kopen en zeker niet te bouwen. Kan je je voorstellen om van blanco te moeten beginnen?! Nu moeten we het doen met hetgeen we hebben en dat is maar best ook. Beperkt in mogelijkheden. Zo heb ik het graag.
Een tijd terug zei ik tegen de wederhelft dat we best eerst een stijl kunnen definiëren vooraleer we vanalles beginnen te veranderen. Het is makkelijk om enkele bladzijden uit een schriftje te scheuren wanneer ik toch weer eens van gedacht verander, maar ik ga niet telkens het huis opnieuw inrichtingen. Neen, eerst knopen doorhakken en dan pas bricoleren.
Toen ik jong en onbezonnen was, had ik het plan om voor elk seizoen andere gordijnen, kussenovertrekken en servies te hebben. Minimale inspanning, maximale verandering. Toen ik mijn eerste echte loon op de rekening zag komen, heb ik dat plan maar snel onder de mat geschoven.
Nu is het doel om in de zomer een lentefris gevoel te hebben, terwijl hetzelfde interieur in de winter warm en gezellig moet aanvoelen.
Zoals je leest, heb ik nog een lange weg te gaan. Gelukkig is er Pinterest en ik ben van plan om al dat moois met jullie te delen. Enjoy! :)
Photo a day April // Fat Mum Slim
In april ga ik lekker meedoen met Photo a day van Fat Mum Slim. Deze Australische blogster zwiert al sinds januari 2012 maandelijks een lijst, met een evenveel opdrachten als dagen er zijn in die maand, online. Bedoeling is dat je dagelijks een foto trekt met de opdracht van de dag in gedachten, vrij te interpreteren, en die foto – hoe kan het ook anders – kan je dan delen via zowat alle sociale media. Hoewel Instagram mij de meest interessante lijkt. In april gebruik je #photoadayapril of gewoon #fmsphotoaday om je foto’s te delen.
Doet er hier al iemand aan mee?
Weekfoto | 13
Elke week kies ik één foto die ik de afgelopen week heb getrokken en waar ik jullie iets meer over wil vertellen. Ik ga al dadelijk tegen de regels in door een foto te selecteren die ik eigenlijk al enkele weken geleden getrokken heb, maar omdat het dezer dagen één van mijn favorieten is, is het toegelaten.
Toen ik een jaar of 16 was, kreeg ik het ineens in mijn hoofd dat ik naar de mis wilde gaan. Mijn aankondiging thuis werd lauw ontvangen: “Als je denkt dat je dat moet doen, dan doe je dat maar.” Vol overtuiging heb ik toen mijn fiets genomen en ben ik naar de kerk gereden. Maar blijkbaar had ik me niet goed geïnformeerd en was er geen mis op het moment dat ik dacht dat er één zou zijn. Ik was best wel opgelucht en het is ook bij deze ene poging gebleven om een mis bij te wonen…
Tegenwoordig kan je me wel regelmatig in een kerk terugvinden. Op vakantie bezoek ik steevast enkele kerken en, als het kan, wat begraafplaatsen ook. Dat laatste klinkt misschien raarder dan kerken bezoeken, maar het fascineert mij. Ik kijk graag rond op een kerkhof om te zien wie er ligt, hoe oud ze zijn geworden, of er nog recente bloemstukjes op de graven te vinden zijn, … Daarbij kunnen grafstenen gewoon ook heel erg mooi zijn.
Nu woon ik in een straat waar een lieflijk kerkje staat. Zo het type van: als je dan toch ooit in een kerk zou trouwen, dan mag het daar wel (voor onze trouw wilde ik ook graag in een kerk trouwen, maar blijkbaar is het niet mogelijk een kerk te huren zonder pastoor… :) ). Na er bijna een jaar dagelijks te passeren, heb ik de wederhelft opgetrommeld en zijn we een kijkje gaan nemen. Op de foto staat de grafsteen van Williane, één van de velen kindergraven die er te vinden zijn, een ongelofelijk schattig meisje met krullend haar dat amper 2 jaar is geworden en 50 jaar geleden overleden is. Ik vind dit stenen versiersel zo mooi dat het al een hele tijd de achtergrond van mijn gsm opvrolijkt. Is dat luguber?
The joy of being Joy
Vandaag wil ik graag mijn muziekstijl met jullie delen. :)
Aanschouw een selectie van liedjes die ik graag hoor en waar ik wild op ga in mijn voiture.
Ik kan zo blijven doorgaan, want ik vind zoveel muziek goed. Mijn punt is, heb je een rode draad gevonden in mijn muziekkeuze? Ik in ieder geval niet echt. En zo gaat dat al mijn hele leven met nagenoeg alles. Ik vind echt alles leuk en kan zelden één ding kiezen dat mijn voorkeur heeft. Ik ben zo iemand… Kijk, ik hou van de lente én de zomer én de herfst én de winter.
En niet dat mij dat stoort, maar ik was er zo van overtuigd dat ik voor mijn blog toch ergens een richting zou moeten kiezen en ik vrees dat ik te hard mijn best heb willen doen, zodanig dat ik het noorden volledig kwijtraakte.
Ik ben best jaloers op bloggers, zoals Paper Pigeon en Illyvanilly, die heel consequent bloggen over hetzelfde thema. Ik weet waaraan ik me kan verwachten wanneer ik een kijkje ga nemen en dat heeft wel iets aangenaam.
Anderzijds vind ik het heel moeilijk om mezelf zo’n grens op te leggen. Ik heb er me bij neergelegd dat deze blog een mix is van alle dingen waarvoor ik me interesseer.
Trouwens, wat die muziekstijl betreft. Ik moet eerlijk zeggen dat dat in het verleden vooral afhing van welke jongen ik in het vizier had. Zo was er Nirvana (Tom), Soulfly (Kristof – hier ging het even serieus fout met de muziekkeuze), Feeder (Pieter), Starflam (Laurens), Pendulum (Jonas), Manu Chao (David), Kings of Leon (de wederhelft). Intussen ben ik een modale Stubru/Radio 1-luisteraar.
Tom Odell_Another Love
Vanavond, bij het naar huis rijden van het werk, reed ik aan normale snelheid de autosnelweg op, me afvragend waarom iedereen anders op zo’n slakkentempo reed… Gelukkig kwam ik gauw tot het besef dat het smogalarm nog steeds van toepassing was en ben ik maar vlug op de rem gaan staan.
Ik had dus alle tijd om naar goeie muziek te luisteren in de auto en dat deed ik. Toen ik dit liedje de eerste keer hoorde, had ik misschien wat twijfels. Maar na de tweede keer was ik helemaal overtuigd. Ik ben zo verslaafd aan dit liedje.
Wat vinden jullie ervan?
Recent Comments